بنام نور درآمد رساله‌اى كه پيش رو داريد ، در باب يكى از مهمترين مباحث هستىشناسى ، يعنى « حدوث عالم » يا « پيدايش جهان » است كه به خامهء محمّد بن إبراهيم قوامى شيرازي ( 979 - 1050 ق ) حكيم ژرف‌نگر إيراني فرآهم آمده است . دربارهء شخصيّت ، سرگذشت وآثار اين حكيم مسلمان ، كه در حوزه‌هاى مختلف به عناوين « صدر الدّين » ، « صدرا » ، « ملّا صدرا » ، « صدر المتألهين » و « آخوند » شهرت يافته ، بسيار سخن رفته است . اينكه أو با بهره‌يابى از تأليف قرآن وعرفان وبرهان ( - وحى وكشف وعقل ) ، از منظر تازه‌اى در مسائل اساسى هستىشناسى نگريسته ، وبا ذوب كردن دو ديدگاه مشّائى واشراقي در اين منظر ، حكمت متعاليه را پرورانده است ، بر أهل تحقيق پوشيده نيست . همچنين ، روشن است كه وى ، بمانند هر صاحب انديشهء ديگرى ، از يافته‌هاى پيشينيان سود جسته ودر تافته‌هاى آيندگان تأثير داشته است : جاى پاى انديشهء نامدارانى چون أفلاطون ، أرسطو وافلوطين تا فارابى ، ابن سينا ، سهروردى ، خواجهء طوسي ، ابن عربى وميرداماد در آثارش بخوبى هويداست ؛ وبه